بیماری های لثه یا بیماری های پریودنتال به دسته وسیعی از بیماری ها اطلاق می گردد که می توانند لثه و بافت های پشتیبان دندان ها را مبتلا سازند. اصلی ترین عامل ایجادکننده بیماری های لثه تجمع پلاک میکروبی بر روی دندان هاست. نقش مخرب پلاک میکروبی مربوط به باکتری های داخلی آن است. مسواک زدن روزانه و صحیح با یک خمیر دندان استاندارد منجر به تخلیه این باکتری ها از سطح دندان می شود. تئوری های متفاوتی وجود دارد که رابطه میان بیماری های پریودنتال و بیماری های قلبی – عروقی را بیان می کنند. در مورد رابطه این دو بیماری تحقیقات متفاوتی صورت گرفته است. دو تئوری مهم در این مورد مطرح می باشد :
• تئوری اول این است که باکتری های دهان هنگامی که وارد جریان خون می گردند، قلب را تحت تاثیر قرار می دهند و ه پلاک های چربی که در جدار عروق خونی قلب قرار دارند، می چسبند و به تشکیل لخته در قلب کمک می کنند. بیماری های عروق کرونری قلب شامل ضخیم شدن دیواره این عروق به علت تجمع پروتئین های چرب است. لخته های خونی می توانند جریان طبیعی خون قلب را مختل نمایند، میزان مواد غذایی و اکسیژنی را که به قلب می رسد و برای عمل طبیعی قلب لازم است را محدود می نمایند که این امر ممکن است سبب حمله های قلبی شود.
• تئوری دوم این است که التهابات ناشی از بیماری های پریودنتال از طریق تغییرات عوامل دفاعی موجود در گردش خون تشکیل پلاک های چربی درون قلب را افزایش می دهد که به ضخیم شدن عروق قلب کمک می کند. محققین دریافته اند که افراد مبتلا به بیماری های پریودنتال تقریبا به نسبت دو برابر به بیماری قلبی دچار می شوند. بیماری های پریودنتال همچنین می توانند بیماری های قلبی موجود را نیز وخیم تر نمایند. بیمارانی که در خطر عفونت عضلات جدار قلب می باشند قبل از انجام اعمال دندانپزشکی جهت پیشگیری از ابتلا به عفونت نیاز به استفاده از آنتی بیوتیک دارند. متخصصین لثه و قلب می توانند شما را در ارتباط با پیش درمانی با آنتی بیوتیک راهنمایی نمایند. ضمنا مطالعات اخیر به رابطه میان بیماری های پریودنتال و سکته های مغزی نیز اشاره کرده اند و نشان داده اند که بیماران دچار سکته های مغزی به نسبت بیشتری مبتلا به بیماری های پریودنتال بوده اند.

بیماری های لثه یا بیماری های پریودنتال به دسته وسیعی از بیماری ها اطلاق می گردد که می توانند لثه و بافت های پشتیبان دندان ها را مبتلا سازند. اصلی ترین عامل ایجاد کننده بیماری های لثه تجمع پلاک میکروبی بر روی دندان هاست. نقش مخرب پلاک میکروبی مربوط به باکتری های داخل آن است. افراد مبتلا به دیابت در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری های پریودنتال نسبت به کسانیکه دیابت ندارند می باشند که احتمالا به دلیل استعداد بیشتر این افراد به انواع عفونت ها می باشد. در حقیقت بیماری های پریودنتال اغلب به عنوان ششمین عارضه شایع دیابت بعد از بیماری های کلیه، اعصاب، عروق شبکیه چشم، قلبی- عروقی و عروق مغزی در نظر گرفته می شوند. خصوصا بیمارانی که دیابت کنترل نشده دارند در معرض خطر می باشند. بیماران مبتلا به دیابت کنترل نشده غیروابسته به انسولین استعداد بیشتری برای ابتلا به بیماری های پریودنتال نسبت به افراد مبتلا به دیابت کنترل شده دارند. مطالعات اخیر نشان می دهد که رابطه میان بیماری های پریودنتال و دیابت دو جانبه است. به این معنی که کنترل قندخون در افراد مبتلا به بیماری های پریودنتال بسیار مشکل تر می باشد. بیماری های پریودنتال شدید می توانند سبب افزایش قندخون گردند. که این موضوع خطر ایجاد سایر عوارض ناشی از بیماری دیابت را افزایش می دهد. برای کسب نتایج بهتراز درمان های پریودنتال، بیماران دیابتیک باید تحت درمان قرار گیرند و مبتلایان به بیماری های پریودنتال نتایج نامطلوب تری را نسبت به درمان های بیماری دیابت از خود نشان می دهند.